कोकणातली सकाळ…
पावसाच्या सरींनी भिजलेली, ओसरीवरचा निवांतपणा,
आणि मनात दरवळणारा जुन्या आठवणींचा गंध…
कौलारू छप्पर, आईच्या चहाचा वास,
देवघरासमोरचा तुळशीवृंदावन…
आणि त्या आंब्याच्या झाडाखाली झुलणारं बालपण… 🍃
हे काही शब्दांत नाही मावणार –
हे अनुभवायला लागतं… हृदयाने!
कारण,
“कोकण म्हणजे जागा नाही… ती एक भावना आहे…” ❤
